desperate teachers

  Αγαπητ@, Ως desperate teachers βρεθήκαμε και δημιουργηθήκαμε μέσα στην καραντίνα με σκοπό να μοιραστούμε τη νέα πραγματικότητα που αντιμετωπίζαμε στην εργασία μας και να ψηλαφίσουμε τα νέα πεδία εντατικοποίησης, ελέγχου και υποτίμησης της εργασίας μας που ανοίγονταν τόσο με την τηλεκπαίδευση όσο και με τις "συνθήκες εκτάκτου ανάγκης". Ωστόσο, η εντατικοποίηση, η εργασιακή επισφάλεια, οι διαφορετικές προτεραιότητες, οι διαφορετικοί χρόνοι και ανάγκες μας οδήγησαν στο να παύσουμε τη λειτουργία της ομάδας. Η σελίδα μας στο Facebook και το Blog παραμένουν ώστε να βρίσκεται διαθέσιμο το υλικό που παράξαμε. Τα ξαναλέμε κάπως αλλιώς εκεί έξω λοιπόν και ελπίζουμε να βρεθούμε στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς και να γίνουμε λιγότερο desperate.

  Τι σημαίνει άραγε η πρόσφατη αλλαγή της ύλης στη Φυσική της Γ΄ Λυκείου για μαθητές και εκπαιδευτικούς; Ποια παιδαγωγική αναγκαιότητα επιβάλλει να αλλάξει η ύλη ενός μαθήματος για 3η φορά μέσα σε 6 χρόνια; Μήπως η επιστήμη της Φυσικής εξελίσσεται τόσο γρήγορα και εμείς οι τεμπέληδες εκπαιδευτικοί δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι; Πόσο θράσος χρειάζεται εκ μέρους του Υπουργείου Παιδείας ώστε να στερήσει από τους αποφοίτους τη δυνατότητα να δώσουν εξετάσεις με την παλιά ύλη; Πόση αναλγησία χρειάζεται εκ μέρους του ΙΕΠ ώστε να φορτώνει στους μαθητές και τις μαθήτριες 30% περισσότερη ύλη σε ένα μάθημα όπου τα ποσοστά αποτυχίας στις εξετάσεις είναι ήδη υψηλά; Πόσο πιο “στα ίσια” περιμένουμε να μας πουν ότι θέλουν να μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων στα πανεπιστήμια με κάθε δυνατή αφορμή; Επιπλέον... Πόσα μεταπτυχιακά στη διδακτική της Φυσικής χρειάζονται για να αντιληφθεί κανείς ότι η νέα ύλη εκτός από τεράστια είναι και ασυνάρτητη; Μήπως χρειάζεται και διδακτορικό για να γίνει ...

  Το παρόν βιβλίο δημιουργήθηκε σε διαπολιτισμικό σχολείο της Αθήνας μ αζί με τους μετανάστες μαθητές την σχολική χρονιά 2021-22. Βασικός στόχος αυτού του βιβλίου είναι αφενός η ορατότητα της διαπολιτισμικής κοινότητας και αφετέρου η δημιουργία ενός υλικού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μετανάστες μαθητές. Η πρώτη γλώσσα των μεταναστών μαθητών αποτελεί δομικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Απαγορεύεται η εμπορική εκμετάλλευση του συγκεκριμένου υλικού. Teacher_Vasso( Π86 Πληροφορική). Ιούνιος 2022 ΒΙΒΛΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ(PDF)

  Δουλεύω εδώ και αρκετά χρόνια σε ένα φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης, διδάσκοντας το “κοσμοαγάπητο” μάθημα της Φυσικής. Στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσω, με όση ψυχραιμία μου έχει απομείνει, να περιγράψω το πώς έζησα τον ένα μήνα διδασκαλίας της τράπεζας θεμάτων στους μαθητές και τις μαθήτριες της Α και Β Λυκείου. Το πρώτο πράγμα που διαπίστωσα πολύ γρήγορα ήταν κάτι αναμενόμενο για κάποιον που έχει έστω και λίγα χρόνια διδακτικής εμπειρίας: η πλειοψηφία των μαθητών και των μαθητριών μου δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα θέματα της τράπεζας. Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο στην Α Λυκείου, όπου περίπου το 60% των θεμάτων βρίσκεται σε τέτοιο επίπεδο που εύλογα σκέφτεσαι: όσοι δημιούργησαν αυτά τα θέματα δεν έχουν καμία επαφή με σχολική τάξη ή έχουν σοβαρά κόμπλεξ κατωτερότητας ή απλά εκτελούν ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο (ή και τα τρία μαζί!). Η στεναχώρια μου έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν: α) “θυμήθηκα” ότι στην Α Λυκείου η Φυσική δεν είναι μάθημα κατεύθυνσης (δηλαδή θα έ...

  Θα πω κάτι που αν είσαι εκπαιδευτικός ενδεχομένως θα συμφωνήσεις. Αυτή η χρονιά μου έχει φανεί μεγαλύτερη από άλλες. Γιατί μου έχει συμβεί αυτό; Ενδεχομένως να μου πεις ότι ο χρόνος μεγεθύνεται όταν αντιμετωπίζει κανείς προκλήσεις. Και, όντως, στο ιδιωτικό σχολείο που δουλεύω η φετινή χρονιά ήταν γεμάτη από αυτές. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι οι περισσότερες συναδέλφισσες περάσαμε κόβιντ και σε όλες μας ζητήθηκε ενώ νοσούσαμε να κάνουμε τηλεκπαίδευση. Δηλαδή μας είπαν μόλις νοιώσουμε «καλύτερα» να προετοιμάσουμε και να διδάσκουμε τα μαθήματά μας από το σπίτι ενώ κάποιος συνάδελφος θα έστηνε υπολογιστή και κάμερα και θα επιτηρούσε την τάξη. Όταν έλαβα το σχετικό εμαιλ από την διευθύντρια, που μου ζητούσε να της στέλνω κάθε μέρα μήνυμα για την ενημερώνω πως νοιώθω, ψάρωσα. Και τις πρώτες μέρες που ήμουνα χάλια όντως της έστελνα αναφορά. Μετά όμως όλοι μου λέγανε, κάτσε να ξεκουραστείς. Πραγματικά δεν είχα καμία όρεξη μέσα στον πονοκέφαλό μου να κάτσω ν...

  Για όσους και όσες εργαζόμαστε σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης η φετινή χρονιά είναι μια δύσκολη χρονιά. Μετά από μια σχολική σεζόν κατά την οποία ήμασταν 7 ολόκληρους μήνες εγκλωβισμένοι στην παγίδα της τηλεκπαίδευσης, φέτος έχουμε επιστρέψει στην (υποτιθέμενη) κανονικότητα της δια ζώσης διδασκαλίας. Στις παρακάτω γραμμές θα καταγράψω κάποιες πρώτες σκέψεις για το πως βιώνουμε αυτήν την “κανονικότητα”.  Η πρώτη διαπίστωση που έγινε από πολλούς συναδέλφους και συναδέλφισσες τον περασμένο Σεπτέμβρη και Οκτώβρη ήταν ότι η προηγούμενη χρονιά της τηλεκπαίδευσης ήταν ουσιαστικά μια χαμένη χρονιά για την πλειοψηφία των μαθητών και των μαθητριών μας. Όλοι οι συντελεστές της εκπαιδευτικής διαδικασίας (μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς) υποστήκαμε για μήνες τεράστια ταλαιπωρία και πίεση για να παραχθεί... μια τρύπα στο νερό! Τα συσσωρευμένα γνωστικά κενά και η απομάκρυνση από την εκπαιδευτική διαδικασία έχουν σαν αποτέλεσμα να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε με τα περισσότερα παιδι...

  Είμαστε στο έτος 2022. Από το 2015-16 και μετά έχουμε την προσφυγική κρίση που είχε ως αποτέλεσμα πολλά παιδιά να έρθουν μόνα τους στην Ελλάδα και να μένουν σε δομές. Μένουν είτε σε σπίτια-δομές είτε στα κάμπ. Αυτά τα παιδιά μετά από άπειρα γραφειοκρατικά εμπόδια καταφέρνουν να γραφτούν σε ένα δημόσιο σχολείο είτε σε διαπολιτισμικό σχολείο είτε σε τάξεις υποδοχής. Φέτος ως αναπληρώτρια έτυχε να με πάρουν σε διαπολιτισμικό σχολείο. Δεν είναι εύκολο να επιλέξεις για ποιο από όλα τα ζητήματα να μιλήσεις οπότε θα ξεκινήσω με ένα στιγμιότυπο. Τάξη διαπολιτισμικού σχολείου. Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δεν θα ξεχάσω το χαμόγελο ενός μαθητή. Δεν τον είχα δει ποτέ να χαμογελάει μέσα στην τάξη. Το έκανε όταν έγραψε στον πίνακα την διάλεκτο του ( Lingala). Η εικόνα που βλέπετε είναι οι διαφορετικές γλώσσες που τυχαία υπάρχουν σε μια τάξη. Είναι μια πραγματικότητα που υπάρχει ανάμεσά μας αλλά είναι αόρατη. Κάποιοι στην κοινωνία που ζούμε θέλουν να είναι αόρατη. Αντιλαμβανόμαστε οτι η κουλ...

 Εκδήλωση-Συζήτηση:  Τηλεκπαίδευση, το χθες και το αύριο εντατικοποίηση || αποκλεισμοί || αντιστάσεις  Σάββατο 16 Οκτώβρη στις 7 μμ στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο της Νομικής (είσοδος απο τον πεζόδρομο της Νομικής Σχολής)

Θυμάστε τον εαυτό σας να πάει σχολείο;  Σας πληροφορώ ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε. Με το ίδιο πάθος τα πιτσιρίκια περιμένουν να χτυπήσει για διάλειμμα. Την πρώτη φορά λοιπόν που ένιωσα οτι είμαι η καθηγήτρια της υπόθεσης είναι οταν προσγειώθηκε μια σαΐτα δίπλα μου. Ήθελα τόσο πολύ να γελάσω εκείνη τη στιγμή! Γέλασα συγκρατημένα και απλά την ακούμπησα στην έδρα. Εντάξει το πέρασα το πρώτο τέστ...όλα καλά. Είναι εντυπωσιακό και παράλληλα συγκινητικό το πόσο μεγάλη ανάγκη έχουν οι μαθητές να νιώθουν οτι τους ακούς και τους καταλαβαίνεις. Η σχολική κοινότητα είναι πολύ δυνατή για όλους τους συμμετέχοντες. Τα όρια δοκιμάζονται συνέχεια με κάθε τρόπο και τα εργαλεία διαπραγμάτευσης είναι πολύ συγκεκριμένα. Σημαντικό κομμάτι είναι οι σχέσεις που θα χτίσεις τόσο με τους μαθητές όσο και με τους συναδέλφους. Τα εργασιακά δικαιώματα που ακόμα υπάρχουν σε αυτήν την συνθήκη σου δίνουν την δυνατότητα να κάνεις πολιτικές συζητήσεις και να παράξεις συγκρούσεις. Αυτό είναι πολύ δύσκολο έως...

  Ο δεύτερος γύρος της τηλεκπαίδευσης   Στις αρχές του περασμένου Νοέμβρη η κυβερνητική απόφαση για κλείσιμο όλων των εκπαιδευτικών δομών έστειλε για δεύτερη φορά μαθητές και εκπαιδευτικούς μπροστά από τις οθόνες υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων - ο δεύτερος γύρος της τηλεκπαίδευσης ήταν γεγονός. Αυτή τη φορά η τηλεκπαίδευση αφορούσε το σύνολο της “εκπαιδευτικής κοινότητας” αφού, αφενός το υπουργείο παιδείας είχε κάνει υποχρεωτική τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών του δημόσιου σχολείου στην τηλεκπαίδευση, και αφετέρου τα μεγάλα φροντιστήρια και τα ιδιωτικά σχολεία είχαν ήδη προετοιμαστεί για αυτό το ενδεχόμενο.   Σε αντίθεση με το περασμένο Μάρτη έγινε πολύ γρήγορα εμφανές, τουλάχιστον στην πλειοψηφία όσων δουλεύουμε στο χώρο της εκπαίδευσης, ότι η εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης στο δεύτερο κύμα της επιδημίας ήταν πλέον το αποτέλεσμα συγκεκριμένων και συνειδητών επιλογών του κράτους . Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρουμε: την πεισματικη άρνηση να “αραιώσουν” τα σχολικά τμήμα...

  Η μικρή αυτή έρευνα πάνω στις αλλαγές που φέρνει η τηλεκπαίδευση στη συνθήκη όσων εργάζονται στον κλάδο, αλλά και συνολικά στο περιεχόμενο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, πραγματοποιήθηκε από εργαζόμενες/ους κυρίως του ιδιωτικού τομέα την περίοδο από αρχές Ιουνίου έως μέσα Ιουλίου 2020 (για την ταυτότητα της έρευνας βλ. εδώ ) καταγράφοντας την εμπειρία από το διάστημα εφαρμογής της πρώτης καραντίνας που επιβλήθηκε με το κλείσιμο των σχολείων στις 10/03/2020. Κύριος σκοπός ήταν να αποτελέσει αφορμή για την ανάδειξη των κοινών προβλημάτων που έφερε στο φως η τηλεκπαίδευση στον ιδιωτικό τομέα όπως αποτυπώθηκαν από τους ίδιους τους/τις συναδέλφους/ισσες, αλλά και να αποτελέσει έναυσμα για συζήτηση γύρω από τις διαφορές στον τρόπο εφαρμογής του μέτρου της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης στον κάθε εργασιακό χώρο. Συνολικά, η τηλεκπαίδευση άλλαξε κατά πολύ τον τρόπο που διδάσκουμε καθώς μας απομάκρυνε από το φυσικό χώρο της αίθουσας. Σε πολλές περιπτώσεις, αυξήθηκε η πίεση προς τους εργαζ...